________________
રસને ઝરતી. આત્માના તાપને દૂર કરતી. દેહના દુઃખને ભૂલાવતી. આત્માના સ્વરૂપને સમજાવતી. મુક્તિમાર્ગમાં ખિંચતી. ધર્મના મર્મને સમજવતી.
જિનાલયમાં સુખી આવે. દુઃખી આવે. શ્રીમંત આવે. ગરીબ આવે. સૌને પ્રભુજી ભાવે. માથું નમાવે. હૈયું નમાવે. કરેલા પાપને એકરાર કરે. ભૂલને પસ્તા કરે. મનને પવિત્ર બનાવે. ભગવાનના કહેલા માર્ગે ચાલવા નિશ્ચય કરે. દાન દેવાનું મન થાય. ભંડારમાં રૂપી–પીસ નાખે. શીલ પાળવાનું મન થાય. સ્વભાવ સ્વચ્છ અને સરળ બનાવે. તપ કરેગમે. કારસી, આયંબિલ, એકાસણું કરે. ખાવાપીવાને શેખ ઓછો કરે, ઉપવાસ, ત્રણ ઉપવાસ પણ કરે. ભાવથી હૈયું ભરાઈ જાય. અસાર છે આ સંસાર. ચિંતાનો પાર નહિ. રેગે ઘણાં, જે જાળ ઝાઝેરી, શાંતિ મળે નહિં. દુઃખના ડુંગર. ખરેખર સંસાર ભંડે. મેક્ષ જ એક રૂડે. આમ ભાવધર્મ મળે.
સાથીયે શા માટે ? ચાર પાંખીયાને સાથીયે. ચોખાનો અને ખેતીને પણ. ચાર ગતિનો નાશ કરવા માટે ૧ મનુષ્ય, ૨ પશુપક્ષી, વનસ્પતિ, ૩ દેવ અને ૪ નરક. એ ચાર ગતિ. આત્મા ચાર ગતિમાં ઘૂમે. અનેક દુઃખમાં ભમે. આત્માને આ ગમે? આ બધાથી છૂટવાનો સંકલ્પ એ જ સાથીયે. છુટવાનો માર્ગ ત્રણ ઢગલી. “સગર જ્ઞાન–વારિત્રાઉન એક્ષમા:” દર્શન-જ્ઞાન-ચારિત્રથી મળે મુક્તિનો માર્ગ. સિધશિલાની ચંદ્ર જેવી આકૃતિ એ સિધીનું સ્થાન. એ જ મુક્તિ.
