________________
(૧૪૮)
૩. જાય–જુઈ-કેતકી- પગર ભરે. લાલ ગુલાખ મનહર અગ ધરે. ચપા-મોગરા મન હરે. દમનક દુઃખ દૂર કરે. કમળ વિકસિત ચક્ષુ કરે. હુ ભરે-ઉલ્લાસ ભરે દુઃખ હરે.
ભવ
વિકસિત ભાગ ભયે, ભવથાક દૂર થયા: ચરણ શરણ સ્વીકાર કર્યા, ભવના માનુ અંત થયો.
“ ધૂપ દશાંગ જળે. રત્નજડિત ધૂપદાન મળે. સુધ સર્વાંગ ભરે. આતમ સુરભિ આય મળે. ભવપાતક દાહ થએ. આતમ લાલી પ્રકાશ ભયે-મુક્તિ વધૂકા જાય મળે.
૧. દ્યુત ઘન ભર્યાં દીપક દિવ્ય જલ્યેા. મગળ દીપ જ્ઞાન પ્રકાશ ભચ.
ધર્યાં.
દૈય શીખાને દીવડા રે, પ્રગટે આતમ જ્યાત, નાથની કેવળ લક્ષ્મી. બનાવવી છે પોતાની. આકણુ છે એ દ્વીપની જ્યેાતમાં—જ્યેાત ભર્યા છે ભાવાગ્નિ, પ્રકાશને પુજ. સાચી ભાવનાને ગુજ.
૬.
અક્ષત-અક્ષય-અખંડિત—રળિયામણા. સાથીય સુંદર–આકર્ષક આંખને ગમી જાય તેવા. ચારગતિ નિવારે એવે. લેવા છે શિવસુખને મેવા. રત્નત્રયીનું ભેટછું. લેવુ છે ઢગલી ત્રણ કરીને અને વસવુ નાથની સાથે. સિધ્ધશિલાની ઉપર જતા. કેશરભીની વિવાહ પત્રિકા. વરમુક્તિ લક્ષ્મી વધૂ વરવાની. એ છે સ્વસ્તિકની સાથે કતા.
૭. ફળ પૂજા ઉત્તમ કીજીએ. ચતુર ચકાર ફળ ઉત્તમ લીજીએ. વિવિધ પ્રકારના સુગંધ યુક્ત રંગ-બેરંગી ફળે. અને ભવેાભવના પાપ ટળે. મેાક્ષપુરીના માર્ગે વળે.
૮. નૈવેદ્ય અવનવા જાતિ વિવિધના. ધૃતપુર મેસુર આણીએ. સાટા પેડા-બરફી લાવીએ. મેાતીચુર ને મનહર
