________________
૧૩૬
[પરમેષ્ઠિ–નમસ્કાર દે અનુક્રમે પ-અંતરાય, હાસ્યાદિષ, કામ, મિથ્યાત્વ, અજ્ઞાન, નિદ્રા, અવિરતિ, રાગ અને દ્વેષ), અષ્ટ મહાપ્રાતિહાર્ય સહિત, તે પ્રાતિહાર્યો (૧) બાર ગુણું ઉંચું અશક વૃક્ષ, (૨) કુસુમની વૃષ્ટિ, (૩) પરમેશ્વરની વાણી જન લગી ગુહરી ગાજે, (૪) ૨૪ જોડા ચામર ઢળે, (૫) ચાર સુવર્ણમય સિંહાસન, (૬) પૂર્વ વિભાગે ૧૨ આદિત્ય થકી અધિક તેજે કરી ભામંડળ ઝળહળે, (૭) મસ્તક ઉપર (આકાશમાં) દેવ દુંદુભિ વાજે અને (૮) ઉપરા ઉપર ત્રણ ત્રણ છત્ર એવકારે ચાર દિશામાં ૧૨ છત્ર ધરાવે, એ આઠ પ્રાતિહાર્યો યુક્ત). ત્રણ ગઢ, તેમાં પહેલો ગઢ રત્નમય અને મણિમય કેશીસા, બીજે ગઢ સુવર્ણમય અને રત્નમય કાંગરા, ત્રીજે ગઢ રજતમય અને સુવર્ણમય કેશીસાં હોય, સુવર્ણમય ભૂપીઠ બાંધીયું. ઉધેબીટે પંચવણ કુલના પગર. બાર પર્ષદા પૂરાય, તે કેવી? સાધુ, વૈમાનિકદેવી અને સાધ્વી, એ ત્રણ પર્ષદા, આગ્નેય ખૂણે રહે, તિષ, ભવનપતિ, વ્યંતર, એ ત્રણેની દેવીએ નૈઋત્ય ખૂણે રહે
જ્યોતિષી, ભવનપતિ અને વ્યસ્તર, એ ત્રણે દેવ વાયવ્ય ખૂણે રહે અને વૈમાનિકદેવ, પુરૂષ અને મનુષ્યની સ્ત્રીઓ, એ ત્રણ ઈશાન ખૂણે, એ રીતે પર્ષદા પૂરાય. ૮૦૦૦૦ પાવડીયાં ચિહું પાસે ત્રણ ત્રણ પોળે, એ પ્રમાણે ૧૨ પળ, અપૂર્વ તેરણ, કળાકૃત સમવસરણ માંહી ત્રિભુવન લક્ષ્મી સહિત, અંતરંગ વૈરી રહિત, વિશ્વાધીશ, પરમ જગદીશ સુર્વણમયી કમળે બેઠા, સમસ્ત જીવરાશિ દીઠા, જન ગામિની વાણી, સર્વ ભાષાનુસારિણી, અનંત દુઃખ નિવારિણી,
તરંગ
ઠા, સમજ અનંત દુઃખ
