________________
ધમધનંથમાW : ૭૪ : યથાર્થપણે શ્રદ્ધાને એ સમ્યગદર્શન છે. તને યથાર્થ બોધ એ સમ્યગ્રજ્ઞાન અને તે પૈકી હેયને ત્યાગ તથા ઉપાદેયની આચરણ તે સમ્યક ચારિત્ર છે. આ સાધનની પ્રાપ્તિ થવાથી ગમે તેવાં નિવિડ કર્મોને નાશ થઈ શકે છે. •
ક ઘણું અને આયુષ્ય ડું ત્યાં મોક્ષને ઉપાય કેમ થઈ શકે?” એ શંકા અસ્થાને છે; કારણ કે કર્મ કરતાં આત્માની શક્તિ અનેકગણી વધારે છે, એટલે તે બળિયે થાય તે એક જ ભવમાં, એક જ વર્ષમાં, એક જ માસમાં, એક જ દિવસમાં કે એક ઘડીમાં પણ નરક વગેરે ગતિમાં ભેગવવા એગ્ય ભયંકર એવા કર્મોને નાશ કરીને મેક્ષમાં જવાની ચેગ્યતા પેદા કરી શકે છે. આ વિષયમાં રાજર્ષિ પ્રસન્ન ચંદ્રનું ઉદાહરણ વિચારવા યોગ્ય છે.
(૩૧) રાજષિ પ્રસન્નચંદ્ર એક વખત શ્રમણ ભગવંત મહાવીર અનેક નિગ્રંથ મુનિઓ સાથે રાજગૃહી નગરીની બહાર આવેલા એક ઉદ્યાનમાં સમવસર્યા. તેમાં ત્યાગ અને વૈરાગ્યથી વિભૂષિત પ્રસન્નચંદ્ર નામે એક રાજર્ષિ પણ હતા. તેઓએ ઉદ્યાનના એક છેડે ઉગ્ર ધ્યાન લગાવ્યું. તે એ રીતે કે-એક પગ પર ઊભા રહ્યા, બે હાથને ઊંચા રાખ્યા અને દૃષ્ટિ સૂર્યની સામે સ્થાપના કરી.
હવે મહારાજા શ્રેણિકને પ્રભુના આગમનની ખબર પડી એટલે તે પુર ઠાઠથી તેમના દર્શન કરવાને ચાલ્યા. તે વખતે રસાલાના મોખરે ચાલી રહેલા બે સિપાઈઓએ રાજર્ષિ પ્રસન્નચંદ્રને ધ્યાન ધરતા નિહાળ્યા, એટલે તેમાંનાં એકે કહ્યું કે “ધન્ય છે આ મુનિવરને ! એમના જેવું ઉગ્ર તપ કેણ કરી શકે?”
