________________
ધમધ-ચંથમાળા
: પર :
અચકાતા નથી, તે મારે પણ તમને કાંઈક ચમત્કાર બતાવ પડશે. તે સિવાય તમે માને તેમ લાગતું નથી.”
આવી કર્ણકઠોર વાણી સાંભળવા છતાં મહામુનિ મેતાર્યની શાંતિ કે સ્વસ્થતાને ભંગ થયે નહિ, કારણ કે તેમણે ગુસ્સાને સદંતર ગાળી નાખ્યું હતું અને માનને તદ્દન મારી નાખ્યું હતું. તેઓ પોતાના નિર્ણયમાં મક્કમ રહ્યા.
આથી અત્યંત ક્રોધાયમાન થયેલા તે સોનીએ ચામડાની એક લીલી વાધરી તેમના મસ્તક પર જોરથી બાંધી અને તેમને લઈ જઈને તડકામાં ઊભા રાખ્યા. આ વખતે મહામુનિ મેતાર્ય પિતાના આત્માને કહેવા લાગ્યા કે “હે જીવ! બળિયે થા. તું આ ઉપસર્ગથી જરા પણ ગભરાઈશ નહિ. આ કરતાં અનેકગણુ ભયંકર ઉપસર્ગો તે ભૂતકાળમાં વિના સમયે સહન કર્યા છે, તે આ ઉપસર્ગ તું સમજણપૂર્વક સહન કરી લે. વળી આ તારા તપ અને ત્યાગની કસોટી છે, તારા મહાવ્રતની મહાપરીક્ષા છે, તે તેમાં જરા પણ પાછા હઠીશ નહિ.” અને તેઓ ધર્મધ્યાનમાં સ્થિર થયા. - તડકે જોરથી પડી રહ્યો હતે. તેના તાપથી વાધરી સકેચાવા લાગી અને મસ્તકના સ્નાયુઓને જોરથી ભીંસવા લાગી. શરીરનાં અન્ય ગાત્રે પણ બેશુમાર તાપથી–ભઠ્ઠીમાં અનાજ શેકાય તેમ-શેકાવા લાગ્યાં. પરંતુ મહામુનિ મેતાયે જરા પણ ઉંકારો કે અરેકાર કર્યો નહિ. તેઓ તે ધર્મધ્યાનમાં જ મગ્ન રહ્યા.
એમ કરતાં વાધરી વધારે સંકેચાણ અને મસ્તકના સ્નાયુઓ પરનું દબાણ ભયંકર રીતે વધી ગયું એટલે તે
