________________
દેવ-દર્શન
૧૪,
જાય. “આ તે ચાલશે” એમ માનીને ખરાબ વસ્તુને ઉપયોગમાં લેવાથી એક પ્રકારની આશાતના થાય છે અને તેનું વાસ્તવિક ફળ મળતું નથી. જે વસ્તુ ત્રિભુવનતિલક દેવને ચડાવવા માટે લઈએ તે શુદ્ધ અને બને તેટલી ઉત્તમ હોવી જોઈએ.
(૨) મંદિરના દ્વારે પહોંચતાં “નિસહી” કહેવું, એટલે ત્યારથી ઘર, વ્યવહાર, વ્યાપાર કે રાજકારણ વગેરે સંબંધી વાતને નિષેધ સમજ. તાત્પર્ય કે ત્યાર પછી, પિતાનું લક્ષ સાંસારિક બાબતે પરથી ઉઠાવી લઈને દેવદર્શનમાં કેન્દ્રિત કરવું. આ વખતે મંદિર, તેની મરામત, તેને રક્ષણ વગેરે સંબંધી જરૂરી વાર્તાલાપ કરી શકાય.
(૩) પછી પ્રભુનું દર્શન થતાં જ અંજલિબદ્ધ નમસ્કાર કરે અને “નમે જિણાણું” એવું પદ કહેવું. આ વખતે પુરુષોએ પ્રભુની જમણી બાજુ અને સ્ત્રીઓએ ડાબી બાજુ ઉભા રહેવું અને બને ત્યાં સુધી એક બીજાને સંઘટ્ટો ન થાય તે જોવું. મંદિરમાં ભીડ વધારે હોય તે ડી વાર બાજુએ ઊભા રહીને અનુકૂળ સમયની રાહ જોવી, પણ ધકા-મૂકકી કરીને તેમાં દાખલ થવું નહિ અને ભક્તિનું વાતાવરણ ડહોળવું નહિ.
(૪) ત્યાર પછી ભગવાનને મૂળ ગભારો કે જે સમવસરણના સ્થાને ગણાય છે, તેની જમણી બાજુથી ત્રણ પ્રદક્ષિણા દેવી અને મધ્ય દ્વારે આવી જિનમંદિરની મરામત,
