________________
પ્રકરણ ૨૫ મું
....ઍ.ઓં..કઈ સ્ત્રીના રડવાનો અવાજ આવ્યો. ઠાકોર ! આ કેણ રડે છે ? એ તે અમેએ હરણ કરી આણેલી કન્યાઓ રડે છે. કઈ જગ્યાએ ?
ચાલે ! તમને બતાવીએ. એમ કહી બહારવટીઆઓ તેમના સરદારને દ્વાર ઉઘાડી બતાવે છે કે જુઓ અહીં નગર કન્યાઓ છે. લાલસિહે કન્યાઓને દેખી એટલે સાનમાં સમજાવતાં કહ્યું કે “બહેને! ચૂપ રહે ! તમને આ દુષ્ટોનાં પંજામાંથી હું છોડાવીશ.” એમ કહી બહાર ગયો.
જુઓ ! ઠાકર, દેવકુમારને કાગળ છે એવું બહાનું કાઢી હું કાલે દરબારમાં જઈશ અને મહેલ જોઈ આવીશ. માટે આવતી કાલે મધ્યરાત્રિએ બધાએ ત્યાં હાજર રહેવું. સમજ્યાને!
જેવી સરદારની આજ્ઞા. લુંટારાઓ બોલ્યા.
'
