________________
પ્રકરણ વીસમું
દેવસેનાના મહેલ.
જ
યાં ધર્મ અને નીતિ નથી ત્યાં જીવનની ક'મત નથી, *જીનેશ્વર ભગવાને પ્રરૂપેલા ધર્મ મનુષ્ય માત્રે પેાતાનાં આત્માની સાથે આતપ્રાત કરી પોતાના જીવનને દીપાવી આ ભવ પરભવ અને સાધવા એજ મનુષ્યનું ખરૂં કર્તવ્ય છે. અનેક મહાપુરૂષોએ અનતી સાહ્યબી અને વૈભવને ત્યાગ કરી પેાતાના આત્માની ઉન્નતિ સાધી આભવ અને પરભવ સુધાયે છે અને જગતના વેાને અપ્રતિમ એધ આપી ધ જેવા સરળ માર્ગ બતાવી પેાતાનું જીવન ધન્ય બનાવ્યું છે. દેવસેના પણ પેાતાના આત્માની સાથે ધર્મના વિચારમાં તલ્લીન થઈ ગઈ છે. શું સતી સીતાએ પેાતાના શીયળ માટે અડગ શ્રદ્ધા નહેાતી રાખી ? શું કળાવતી સતીના શીયળના પ્રભાવથી કપાઈ ગયેલા હાથ નવપલ્લવ નહાતા થયા? જગતમાં શીયળ જેવું અનુપમ રત્ન ( સ્ત્રી હોય કે પુરૂષ હાય ) બીજું કાઈ નથી. માટે મનુષ્ય માત્રે પ્રાણ જાય તે! ભલે જાય પણ શીયળ ને પ્રાણાન્ત પણ સાચવવું એજ સાચે ધર્મ છે.
આ પ્રમાણે દેવસેના પેાતાના મહેલમાં પવિત્ર વિચારાતુ મંથન કરી રહી છે. કેવળ પતિ પ્રેમમાં જ તલ્લીન જણાય છે. એવામાં
