________________
આત્મકારક ગુણવર્મા
૧૬૭
ત્યારબાદ ગુણવર્માએ પત્નિને કહ્યું હે પ્રિયે ! ને હવે તેઃ બપારને સમય થવા આવ્યે છે. માટે હવે આપણે અહીંથી આગળ ચાલી નીકળીએ. નકવીના હૈયામાં પાપ હતુ એટલે તે થાડી આનાકાની કરવા લાગી અને ખેલી કે આજને દિવસ આપણે અહીં આરામ કરીને પ્રભાતે આગળ ચાલીશુ તે ઠીક પડશે. તેમ છતાં શુંવર્મા સાથે ચાલતા જવું પડયું
-
કનકવતી વળી વળીને પાછું જોતી જાય છે કક ખખડતી જાય છે અને મનમાં મુંઝાતી જાય છેતેમ કરતાં કરતાં તેમા અને સિ ંહપુર નગરમાં પાંચ્યા. રાજ દુરઆરે જઇ આગમનના અમર આપ્યા. રાજએ પાતાન ભાડુંજને પ્રેમથી આવકારી અને સુખ દુઃખની વાતે કરી શાંતિપૂર્વક જમાડયા અને કહ્યુ કે આ તમારૂ જ ઘર છે. જ્યાં સુધી મનને ફાવે ત્યાં સુધી આરામથી રહો અને મા કરે
ત્રિએ ગુણવમાં પોતાની પત્નિ સાથે અલ્ઝ એર ડામાં જાગતે જ પડી રહ્યો હતેા. કનકવતી તે ઘસઘસાટ ઊર્થી ગઇ પછી ચુપચાપ ચોકીદારની નજર ચુકાવી અહાર નીકળી ગયે. અને ચપળતાથી કિલ્લે કૂદીને નગર મહાર નીકળી ગયા. ત્યાંથી ભાગીને ગુણરત્ન નામના સુનિ મહારાજ પાસે પહોંચી ગયે!, ગુરૂ મહારાજ પાસે ખાંડાન ધાર જેવી દિક્ષા અંગીકાર કરી શ્રી ચરિત્ર જાણાને તે તેને સાર ઉપર તિરસ્કાર આણ્યેા હતેા. છતાં સીની ખાતર જ સુસારમાં રહ્યો હતા. આજે હવે તે વતન બની દિક્ષા ગ્રહણ કરી અંતરમાં સુખી થયે.
