________________
૪
શ્રમણ ભગવાન શ્રી મહાવીર જીવન-દર્શન
ક્રૂર હાસ્ય કરી દડાની જેમ તેને આકાશમાં ઉછાળતા, નીચે પડતાં તીક્ષ્ણ તલવાર વડે તેને છેઢી નાખતા, કેટલાકને પગથી પકડી, વસ્રની જેમ જમીન ઉપર પછાડતા, કેટલાકને ઘંટની જેમ બારણાના તારણે લટકાવતા અને કેટલાંકના શરીરના ટૂકડે ટૂકડા કરી સર્વ દિશાએમાં બલિની જેમ નાખી દેતા. આ મંદિરમાં રાતવાસો રહેલ દરેક જીવના, આ પ્રમાણે યાતના પમાડી, વિનાશ કરતા. તેના ભયના કારણે લેક દિવસે ત્યાં રહી, વિસામો ખાતા અને રાત પહેલાં જ મંદિર છેડી પોતાને ઘેર ચાલ્યા જતા. પૂજારી પણ ધૂપ, દીપ, પૂજા કરી દિવસ આથમ્યા પહેલાં જ પેાતાના સ્થાને પહોંચી જતા.
પરમકૃપાળુ શ્રી મહાવીર સ્વામી આ વ્યંતરને પ્રતિબંધ પમાડવાના હેતુથી વિહાર કરતા આ અસ્થિગ્રામમાં પધાર્યાં. રાતવાસો રહેવા પૂજારીની આજ્ઞા માંગી. તેણે કહ્યું : “ ગામ જાણે ! હું હા-ના ન કરી શકું ! ” ત્યાં એકઠા થયેલા લોકોને ભગવતે રાતવાસો કરવા નિમિત્તે પૂછ્યું : પ્રભુની અત્યંત સૌમ્ય અને રૂપવિશિષ્ટ મુખમુદ્રા જોઈ ને લાકોએ જણાવ્યુ' : હે દેવાય ! તમે અહી. રાતવાસેા રહી શકશે નહિ. ગામમાં પધારે. ત્યાં આપની ઇચ્છા પ્રમાણે રહેા.”
લેાકેાએ યક્ષ સ`બધી સત્યપરિસ્થિતિ પ્રભુને જણાવી દીધી. પ્રભુ ખેલ્યા ઃ મને અહીં જ રહેવાની તમે અનુમતિ આપે.”
પ્રભુની ઇચ્છા ગામમાં રહેવાની ન જણાતાં લોકોએ કહ્યું : “જો આપની ઇચ્છા અહીજ આ મંદિરમાં રહેવાની હાય તા ભલે રહે !
""
મદિરના એક ખૂણે પ્રભુ કાઉસ્સગ્ગધ્યાને સ્થિર રહ્યા. દિવસ અસ્ત થવાની તૈયારી હતી, ત્યારે પૂજારીએ ધૂપ-દીપ પ્રગટાવી પૂજા કરી, ત્યાં રહેલા ભિક્ષુક તથા પથિકાને ચાલ્યા જવાની આજ્ઞા કરી પછી પ્રભુને તે કહેવા લાગ્યા :
“હે દેવાય ! આપ પણ બહાર નીકળી જાઓ, જેથી અડી' રહેતા યક્ષના હાથે તમે માર્યાં ન જાઓ.”
