________________
૭૧.
લાવી મુકી તેમજ વિજ્ઞપ્તિ કરી કે હે પ્રાણેશ? અમારા ઉપર કૃપા દ્રષ્ટિ લાવીને આપની રૂચી પ્રમાણે સ્નાન તથા ભાજન કરીને અમારી સાથે યાવન પર્યંત વિષય સુખ ભાગવા. અહીં તમારે કાંઇ પણ ભય રાખવેા નહિ. એવા વચન કહ્યા છતાં પણ રાજાએ કાંઇ જવામ ન આપ્યા ત્યારે પહેલાં તે મિષ્ટ વચનથી અનુકૂલ ઉપસગેર્યાં કરીને પછી પ્રતિકૂલ ઉપસગે અનેક પ્રકારે કર્યાં તે પણુ અલ્પ્સલિત ચિત્તવાન રાજા જરા માત્ર નહિ ઠગતા ધર્મ ધ્યાનમાંજ લીન થયા છતા રહ્યા છે તેવામાં પોતાને શ્રી શત્રુ જ્ય પતપર રહેલ જોયા. અહેા ? આ તે શું સ્વપ્ન કે સાચા અનાવ? એમ વિચાર કરે છે તેવામાં જેની સુંગધિથી ભ્રમરાઓ ચારે બાજુ ભમ્યા કરે છે એવી ખુશખાદાર આકાશમાંથી પુષ્પની વૃષ્ટિ થઈ તથા તેની સન્મુખ દેદીપ્યમાન કાંતિવાલા અને સુવર્ણના કુડલ ધારણ કરનાર તેમજ જય જયના શબ્દો કરતા એવા કાઈક દેવતાએ પ્રગટ થઈને કહ્યું કે હે ધૈર્યવાન્ રાજા દેવલોકમાં સાધર્મેન્દ્ર તારા ધૈર્યની પ્રશ'સા કરી તેને ગે સત્ય નહિં માનવાથી આ સર્વ ચેષ્ટા મે.... તારી પરીક્ષાને માટે કરેલી છે માટે હું પુણ્યશાલી પુરૂષ! તને દુઃખ આપ્યુ તે મારો અપરાધ ક્ષમા કર. હું તારા સત્વ ગુણથી સતુષ્ટ થયે છુ... માટે વરદાન માગ. રાજાએ જણાવ્યુ કે મારી પાસે ધરૂપ ધન
