________________
૫૮
"
प्राप्ताः श्रियः सकळकामदुघास्ततः किम् दत्तं पदं शिरसि विद्विषतां ततः किं संपूरिता प्रणमिनो विभवैस्ततः किम्, कल्पं भृतं तनुभृतां तनुभिस्ततः किं । तस्मादनन्तमजरं परमं प्रकाशम्, तचित्त चिन्तय किमेभिरसद्विकल्पैः । यस्यानुषङ्गिण इमे भुवनाधिपत्य, योगादयः कृपणजन्तुमतो भवन्ति ॥
મળ્યા
તાત્પર્ય સર્વ ઈચ્છિત વસ્તુને આપનાર લક્ષ્મી મલી તાપણુ શું થયું ? શત્રુઓના માથાપર પગ મૂક્યું તાપણું શું થયું ! વૈભવથી સ્નેહી જનાને સંતાષિત કર્યા તેથી શું થયું ? તેમજ કલ્પાન્ત કાલ સુધી માણસેાનું શરીર ટકી રહ્યું તેા તેથી શું થયું ? અર્થાત્ આ સર્વાં મલ્યુ હોય પણ જ્યાં સુધી શાશ્વત સુખને આપનારી મુક્ત દશા પ્રાપ્ત ન થઈ હાય તે। આ સવ` મલ્યું તે ન ખરેાખરજ જાણવું. કારણ કે આ વસ્તુથી ઉત્પન્ન થતું સુખ નાશવંત તેમજ દુઃખલિત છે. જેને પામર જીવા ધણી મહત્ત્વતા માને છે તેવી ચક્રવત્તિપણાની, અથવા દેવેન્દ્રપણાની પ્રાપ્તિ જેના પછાડી ચાલી આવે છે તે અંત વિનાના, જરા રહિત, પરમ પ્રકાશરૂપ મેક્ષ સુખને હું ચિત્ત ? તું વિચાર કર, કારણ કે ઉપર કહેલ અછતા વિકા કરવાથી શું વળવાનુ છે. જેમ હાથીના પગલામાં સબળાં પગલાંને સમાવેશ થાય છે :તેમ મેાક્ષના સુખમાં બીજાં સર્વે સાંસારિક સુખા સમાઇ જાય છે. માટે તે પ્રાપ્ત કરવા યેાગ્ય સાધનના આશ્રય કરવા. આવા પ્રકારનુ` મેક્ષ સુખ પ્રાયઃ-સુકૃત કર્યાંવાલા
