________________
વિશેષાર્થ –ધૂતં વિશ્વાસને ગ્ય નથી. તેના પ્રત્યે દયા લાવીને અથવા તે તેની લાલચમાં સપડાઈને તેને સહેજ સ્થાન આપવામાં આવે તે ચાલાકી વાપરીને તે માણસને ચૂસી લે. તેનું સ્થાન પ્રતિદિન મેટું થતું જ જાય. તેની પાંખે પ્રસરતી જ જાય. પરિણામ એ આવે કે મૂર્ખ માનવી ધૂર્તને દેરા દેરાય.
ઇદ્રિ પણ ધૂત જેવી જ છે. તેના પ્રત્યે સહેજ પણ આકર્ષણ થવાથી પ્રતિદિન તે વધતું જ જાય છે. ઈદ્રિયને ગમતું વર્તન કરવા દિલ લલચાય છે. ધીમે ધીમે આત્મા ઇંદ્રિયને સંપૂર્ણ ગુલામ બને છે અને એને દેરા દેરાય છે. - ગુલામીનું પરિણામ ગંભીર આવે છે. ક્ષણિક સુખ આપતી ઇન્દ્રિયે આત્માને પાતકમાં પટકે છે. તીવ્ર વેદનાને અનુભવ કરાવે છે. વેદના એટલી પુષ્કળ હોય છે કે, એક ક્ષણ પણ ક્રોડ વર્ષ જેટલી લાંબી અને અસહ્ય લાગે છે. એ મહાવેદનાને આવતી અટકાવવા ઇદ્રિને પ્રથમથી જ પ્રસરવા ન દેવી ચગ્ય છે. ઊગતા શત્રુને દાબી દેવામાં ડહાપણ છે.
ઈદ્રિને ગમતું કરવાની વૃત્તિને અભાવ આત્મા જ્યારે કેળવશે ત્યારે વેદનાથી તે પર બનશે અને અનંત સુખને અનુપમ આસ્વાદ અનુભવશે.
