________________
၀၉၇၉၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀4 လို
નામને અનુરૂપ શીતલતાં ગુણ તારે જ સહજ સ્વચ્છતા તારી જ છે શું કહીએ, જેનાં સંગમાં બીજી પણ અશુચિઓ પવિત્રતાને પામે છે. આથી. અધિક તારી શું સ્તુતિ કરૂં? તું પ્રાણુઓનું જીવન છે. હે પા! તું જે નીચ માગે જઈશ તે તને રોકવાને કણ સમર્થ છે?......
આ રીતે પાણીની સ્તુતિ કરતાં મંત્રિરાજને. તેનાં પુણ્યથી ખેંચાયેલ નદીની અધિષ્ઠાત્રી દેવીએ. ક્ષણમાં જ નદીની બહાર મુક્યો. ત્યાં મુકાયેલ કેઈક ગુપ્તચરે દેવતાએ કરેલું મંત્રીનું સર્વ સવરૂપ રાજાને જણાવ્યું ત્યારે રાજાએ વિચાર્યું કે મેં આ ખેટુ કર્યું. આશ્રિતને વિષે ગુણદેષની વિચારણું યેગ્ય નથી. ક્ષય પામનારે, સ્વભાવથી વક શરીરવાળો. જડામા, રાત્રીને કરનારે અને સર્વત્ર (સૂર્ય)નાં સંકટ (અસ્ત) સમયે આન દિત થનારે એવો પણ ચંદ્ર હોવા છતાં ભગવાને તેને માથે ધારણ કર્યો છે, કારણ મહાપુરૂષો આશ્રિતને વિષે ગુણદેષને વિચા૨તા નથી.
પછી પ્રસન્ન થયેલાં રાજાએ મંત્રીને બોલાવીને સત્કારીને બહુમાનપૂર્વક પૂર્વનાં પદે સ્થાપે નરમ વચનેથી પણ રાજાને કેપ ન કરાવે એ રીતે વિચારતે મંત્રી રાજકાર્યમાં ત૫૨ થયે. કમે કરીને અવસર પામીને રાજયનાં ભારની ધુરાને નિજ પુત્ર ઉપર સ્થાપીને મંત્રી સ્વયં મહાન જૈન મુનિ થયે. દુર્લભ એવી ધર્મ સામગ્રીને પામીને અવસરે આત્મહિત કંઈ પણ જે ન કરે તેને વિવેકી કેમ માને ?
આ રીતે વિદ્વાનોની સભામાં કથા સાંભળતાં હે રાજન! મારો સમય પસાર થયા. કારણ શ્રોત્રેદ્રિય દુર્જાય છે.
આ રીતે કહેવાયાં છતાં રહસ્યથી પરાડુમુખ રાજાને પ્રણામ કરીને દુર્ગપાલ ઘરે ગયે. પછી દેશની ચિતાને ત્યાગીને રાજાએ સાધુ જેમ સમાધિને આશ્રય કરે તે રીતે સ્વગૃહને આશ્રય કર્યો
દૂજન સંગ પરિહરે રે ! હવે છટ્ઠા દિવસે રાજાવડે પુછાયેલ દુર્ગપાલે સભાજનને કૌતુક કરનારૂં એવું કથાનક પૂર્વની જેમ કહ્યું.
stesstastastestostestastastastestostado dostostogostetstestestostestostestostestes de docesechos de estad os
૪૮ ]
