________________
હવે એ આઠ મિથ્યાત્વનાં લક્ષણ ગ્રન્થકાર પિતે કહે છે તે. આ પ્રમાણે જીવ સર્વથા ક્ષણિક (-અનિત્ય) છે, અથવા . જીવ સર્વથા અક્ષણિક (એટલે નિત્ય) છે. તથા જીવ સર્વથા સગુણ છે અથવા સર્વથા નિર્ગુણ છે, ઈત્યાદિ રીતે એકાન્ત ભાષા બેલનાર જીવને તે જીવવાના બહાર કહ્યું છે. છે. સર્વજ્ઞ વીતરાગ ભગવંતે જે જીવ અછવાદિ ભાવે જે રીતે કહ્યા છે તે રીતે સત્ય હશે કે નહિં? એવા સંકલ્પ– ચિંતવન વડે શાંઘા , થાવ કહ્યું છે. જે સર્વે લિંગીઓ (સર્વે દર્શનના સાધુઓ) આગમ રૂપ છે (પિત પિતાના દર્શન પ્રમાણે સાધુ ધર્મવાળા છે), સર્વે દેવે આગમરૂપ છે, અને સર્વે ધર્મો પણ શ્રેષ્ઠ આગમવાળા , (પત પિતાના શાસ્ત્ર પ્રમાણે પ્રમાણભૂત) છે, એવા પ્રકા રની પુરૂષોની જે બુદ્ધિ તેને લોકો વનયિક બુદ્ધિ–મધ્યસ્થ અદ્ધિ કહે છે (અર્થાત તે બૅિનરિક્રમા કહ્યું છે). ચર્મકારનું મંડળ (અંશે વડે જેમ ભેજન પામે) ચમેનાચામડાના લ–અંશે વડે જેમ ભેય ન પામે ( સારા ભેજનને પામી શકે નહિ) તેમ કુહેતુ અને કુદ્રષ્ટાંતવડે (આગ્રહથી ઉત્પન્ન થયેલ કુતર્કો વડે) ભરેલે–વ્યાપ્ત થયેલ જીવ તત્વ પામતે નથી, તે પૂર્વશુરામra કહેવાય) જવર (તાવ)વાળા જીવને જેમ કહે રસ પણ મધુર લાગે છે, તે દેષ વ્યાપ્ત મનવાળો અને તેથી વિપરીત શ્રદ્ધાવાળા થયેલે જીવ અસત્યને પણ સત્ય માને છે (તે વિઘતિત્તિઉચ્ચારવ કહેવાય છે. જેમ જન્મથી અંધ થયેલ પુરૂષ મને કે અમને જ્ઞ રૂપને સર્વથા દેખી શકતો નથી, તેમ.
