________________ પ૨૩ લોભે પુત્ર પ્રત્યે પિતા હણે રે, લોભે હત્યા પાતિક નવિ ગણે રે, તે તો દામ તણે લોભે કરી રે, ઉપર મણિધર થાએ તે મરી રે. 805. જોતાં લાભનો થોભ દીસે નહીં રે, એવું સૂત્ર સિદ્ધાંતે કહ્યું સહી રે; લોભે ચક્રી સુભૂમ નામે જુવોરે, તેતો સમુદ્રમાડુબી મુઓરે. તુ0૬. એમ જાણીને લોભને ઠંડજો રે, એક ધર્મશું મમતા મંડજો રે; કવિ ઉદયરત્ન ભાખે મુદા રે, વંદુ લોભ તજે તેહને સદા રે. 80 7. શ્રી અરણિક મુનિની સજઝાય અરણિક મુનિવર ચાલ્યા ગોચરી, તડકે દાઝે શિશોજી; પાય અણધાણે રે વેલ પરજલે, તન સુકુમાલ મુનીશોજી. અર૦ 1. મુખ કરમાયું રે માલતી ફુલ ક્યું, ઉભો ગોખની હેઠોજી; ખરે બપોરે દીઠો એકલો, મોહી માનિની દીઠોજી. અર૦ 2. વયણ રંગીલોરે નયણે વિધિયો, ઋષિ થંભ્યો તેણે ઠાણોજી; દાસીને કહે ભારે ઉતાવળી, ઋષિને તેડી ઘેર આણોજી. અર૦ 3. પાવન કીજે ઋષિ ઘર આંગણું, વહોરો મોદક સારોજી; નવજોબન રસ કાયા કાં દહો, સફલ કરો અવતારોજી. અર૦ 4. ચંદ્રવદનીએ ચારિત્રથી ચૂકવ્યો, સુખવિલસે દિન રાતોજી; બેઠો ગોખે રે રમતો સોગઠે, તવ દીઠી નિજ માતાજી. અર૦ 5. અરણિક અરણિક કરતી મા ફરે, ગલીયે ગલીયે બજારોજી; કહો કોણે દીઠો રે મારો અરણીયો, પુંઠે લોક હજારોજી. અર૦ 6. હું કાયર છું રે મોરી માવડી, ચારિત્ર ખાંડાની ધારો; ધિધિ વિષયા રે મારા જીવને, મેં કીધો અવિચારોજી. અર૦ 7. ગોખથી ઉતરી રે જનની પાય પડ્યો, મનશું લાજયો અપારીજી; વચ્છ તુજ ન ઘટે રે ચારિત્રથી ચૂકવું જેથી શિવસુખ સારોજી. અર૦ 8. 1. મસ્તક. 2. ખુલ્લા પગે). 3. મોહનગારી સ્ત્રીએ.
