________________
६२२
तदा तत्र यदभूत्तदुच्यते
मूलम् --
तेहियं गंधोदय पुप्फवासं, दिवा तेंहिं वसुहारा यं बुट्ठा । पहयांओ दुंदुभीओ सुरेहिं, आगांसे अहोदाणं च धुंद्धं ॥ ३६ ॥ छाया - तत्र गन्धोदकपुष्पवर्ष, दिव्या तत्र वसुधारा च दृष्टा ।
महता दन्दुभयः सुरैः, आकाशे अहोदानं च घुष्टम् ॥ ३६ ॥ टीका- ' तहियं ' - इत्यादि
मुनिपारणासमये तत्र = तस्मिन् यज्ञपाटके गन्धोदकपुष्पवर्ष = गन्धोदकस्यअचित्तसुरभितजलस्य पुष्पाणाम् अचित्तपुष्पाणां च वर्ष - वर्षणं सुरैः कृतम् । तथातत्र यज्ञपाट के सुरैः = देवैः वसुधारा वृष्टा, धारारूपेण धनवृष्टिः कृतेत्यर्थः । सुरैः= देवैः दुन्दुभयः महताः वादिताः । तथा च-आकाशे अहो ! सर्वत उत्कृष्टमिदं दानम् इति च सुरैः घुष्टं=शब्दितम् ॥ ३६ ॥
उत्तराध्ययनसूत्रे
मुनि के आहार ग्रहण करते समय क्या हुवा ? सो कहते हैंतहियं गंधोदयपुष्पवासं ' - इत्यादि ।
6
अन्वयार्थ - मुनि के पारणा के समय में ( तहियं तत्र ) उस यज्ञ शाला में (गंधोदयपुष्पवासं-गंधोदकं पुष्पवर्षम् ) गंधोदक - अचिन्त सुरभित जल की एवं अचित्त पुष्पों की वृष्टि देवताओं ने की तथा ( तहितत्र ) उसी यज्ञशाला में (वसुहाराय बुट्ठा-वसुधारा च वृष्टा) उन्हीं देवताओंने धारारूपसे सोनैयोंकी वृष्टि की। तथा उन्हीं देवताओंने (दुंदुभीओ पहयाओ - दुन्दुभयः प्रहताः) दुंदुभी भी बजाये । एवं (आगासे - आकाशे ) आकाश में उन्हीं देवताओं ने ( अहो दाणं च घुडुंअहोदानं च घुष्टम् )
"
अहो दान अहो दान' इस प्रकार से घोषणा की || ३६ ||
મુનિએ આહારને ગ્રતુણુ કર્યાં તે વખતે શું બન્યું તે કહે છે,—
66
तहियं गंधोदय पुष्पवास " इत्यादि ।
અન્વયા મુનિના પારણાના समये तहियं तत्र मे यज्ञशाणामां गन्धोदयपुष्पवासं गन्धोहकं पुष्पवर्षे देवताओये गधो-मयित्त सुरलित भजनी अने व्ययित्त पुष्योनी वृष्टि हरी भने तहिं तत्र तेन यज्ञशाणामां वसुहाराय बुट्ठा-वसुधरा च वृष्टा ते देवताओ सोनैयानी धारा३पथी दृष्टि ४री. तथा मे देवताओये दुंदुभीओ पहयाओ - दुन्दुभयः प्रहृताः हुंडुली चायु अलवी भने आगासे- आकाशे शमां ते देवताओ मे अहोदाणं च घुट्ठ-अहोदानं च घुष्टम् ' अडोहान खडोहान' या अारनी घोषणा उरी ॥ ३६ ॥
-
ઉત્તરાધ્યયન સૂત્ર : ૨
