________________
મહાવીરના સિદ્ધાંતોનો વધુમાં વધુ કેમ પ્રચાર થાય અને પ્રભુ મહાવીરના સ્યાદ્વાદથી આપણા અરસપરસના સંઘર્ષો ઓછાં થાય, મતભેદો ઓછાં થાય, અને સંપ થાય, તે રીતે સમન્વય સાધી ખંડનની પ્રક્રિયાને નહિ અપનાવતા, સંપ અને એકતા થાય તે રીતે પ્રચાર કરવો જોઇએ.
ધર્મપ્રચારના કે ધર્મપ્રભાવનાના દરેક કાર્યોમાં સાવદ્યયોગ તો થાય જ છે. પ્રભુના વરઘોડા નીકળે છે, દીક્ષાના–વર્ષીદાનના વરઘોડા નીકળે છે, ગુરુભગવંતોના સામૈયા થાય છે, બધામાં સાવધ વ્યાપાર તો હોવાનો જ.
વિના સાવઘયોનેન, ન ચાદ્ધર્મપ્રભાવના'
સાવદ્ય વ્યાપાર કર્યા વિના ધર્મની પ્રભાવના થાય જ નહિ, પણ તેનો હેતુ અને ઉદદ્દેશ નિર્મળ હોવા જોઇએ, એ જ હંમેશાં જોવાય છે.
ભગવાન મહાવી૨ના ૨૪૦૦મા નિર્વાણવર્ષમાં આપણે અહીં હતા નહિ, અને ૨૬૦૦મા નિર્વાણવર્ષમાં આપણે અહીં નહિ હોઇએ. એટલે આપણે માટે તો ૨૫૦૦મું વર્ષ અને ૨૫૦૦મા વર્ષની ઉજવણી-એજ બરાબર છે અને ભાગ્યમાં હોય તો જ તેનો લાભ મળી શકે
છે.
અને જેને જેને જે જે રીતે ઉજવણી કરવી હોય તે રીતે કરી શકે છે. એમાં પ્રભુના ગુણોનો અનુવાદ કરવાનો છે. પ્રભુના ગુણોને યાદ કરવાના છે, અને પ્રભુના સિદ્ધાંતોનો જગતમાં પ્રચાર કરવાનો છે. દરેકનું ધ્યેય એક જ છે.
કોઇ કહેશે કે, ‘મારે પ્રભુની પૂજા કેસ૨થી કરવી છે.’ કોઇ વળી કહેશે કે, ‘મારે ચંદનની પૂજા કરવી છે,' કોઇ વળી કહેશે કે, ‘અમારે કંકુથી પૂજા કરવી છે.’ અને કોઇ કહેશે કે, ‘અમારે તો સિંદૂરથી પૂજા કરવી છે.’ આ બધાનું ધ્યેય પ્રભુની પૂજા અને ભક્તિનું જ છે.
કોઇ કહે છે કે હું આ પત્થરને દેવ માનું છું. કોઇ કહે છે કે હું આ ચીંથરાને ભગવાન માનું છું. તો તે પત્થરની કે ચીંથરાની નિંદા કરી અને તેને ખોટી રીતે ચીતરીને સામાનું હૃદય દુભવવું તે વાજબી નથી. એટલું જ નહિ, પણ સામાના હૃદયને દુભવનાર કાયદેસર ગુનેગાર પણ બને છે.
૭૯
